مخاطبان و کانال‌های اعلان

مخاطب، مقصد دریافت اعلان هشدار است. ممکن است این مقصد صندوق یک عضو شرکت، یک شمارهٔ پیامک، یک نشانی ایمیل یا گفت‌وگوی ربات باشد. مدیریت مخاطبان برای این است که پیام به فرد مسئول و کانال قابل استفاده برسد. ثبت یک نام در فهرست پایان کار نیست؛ مقصد باید درست، فعال و در کانال‌های لازم تأییدشده باشد و سپس به هشدار مربوط متصل شود. این سه مرحله را جداگانه کنترل کنید.

مسئول دریافت را پیش از کانال انتخاب کنید

ابتدا مشخص کنید چه کسی می‌تواند پس از دریافت پیام اقدام کند. برای افت موجودی، مسئول تأمین انتخاب مناسب‌تری از تمام اعضای شرکت است. اگر چند نفر دریافت‌کننده‌اند، مسئول اصلی رسیدگی را نیز معلوم کنید تا همه تصور نکنند دیگری اقدام خواهد کرد. کانال را بر اساس شیوهٔ کار فرد انتخاب کنید؛ کسی که در طول روز وارد برنامه می‌شود می‌تواند از صندوق استفاده کند، اما مراجعهٔ گهگاهی به صندوق برای مسئله‌ای با نیاز به رسیدگی سریع کافی نیست.

برچسب مخاطب را طوری بنویسید که نقش و کانال قابل تشخیص باشد. «تأمین، ایمیل کاری» از «مخاطب دوم» روشن‌تر است. برچسب فقط برای شناسایی است و جای نشانی واقعی یا هویت عضو را نمی‌گیرد. اگر یک فرد چند کانال دارد، هر مقصد را جدا بررسی کنید. رسیدن پیام به یک کانال، فعال بودن و تأیید مقصد دیگر همان فرد را ثابت نمی‌کند.

ثبت مخاطب را با فیلد درست انجام دهید

پس از ورود به برنامه، صفحهٔ مخاطبان هشدار را باز کنید و «مخاطب جدید» را انتخاب کنید. کانال‌های در دسترس شامل داخل برنامه، پیامک، ایمیل، تلگرام و بله هستند. فرم با انتخاب کانال تغییر می‌کند؛ مقصد درون‌برنامه‌ای عضو شرکت است، پیامک و ایمیل نشانی دریافت دارند، و تلگرام و بله از اتصال به ربات استفاده می‌کنند. بنابراین یک نشانی واحد را برای همهٔ کانال‌ها وارد نکنید.

برای «داخل برنامه»، اگر انتخابگر اعضا نمایش داده نمی‌شود، مخاطب برای حساب خود شما ثبت می‌شود. انتخاب عضو دیگری از فهرست زمانی در دسترس است که مجوز افزودن کاربر را داشته باشید و فهرست اعضای شرکت دریافت شده باشد. اگر مقصد باید همکار دیگری باشد اما این انتخابگر را ندارید، از مسئول دارای مجوز بخواهید آن مخاطب را ثبت کند؛ نام همکار در برچسب، گیرندهٔ واقعی را تغییر نمی‌دهد. برای پیامک یا ایمیل، مقصد واقعی را با صاحب آن کنترل و ثبت کنید. نشانی‌های مشابه می‌توانند به افراد متفاوت تعلق داشته باشند؛ حدس زدن ایمیل از روی نام کافی نیست. اگر برنامه مقصد تکراری یا نامعتبر را رد می‌کند، پیام را بخوانید و فهرست موجود را بررسی کنید. ساخت چند مخاطب تکراری راه اصلاح مقصد نیست.

پیامک و ایمیل را تأیید کنید

پس از ثبت مقصد بیرونی، تا تأیید انجام نشده آن را آمادهٔ دریافت ندانید. «ارسال کد تأیید» را به کار ببرید و از صاحب مقصد بخواهید کد دریافت‌شده را طبق راهنمای صفحه وارد کند. دریافت و ثبت درست کد نشان می‌دهد مسیر تأیید آن مقصد کامل شده است. حتی اگر شمارهٔ مشابهی برای حساب کاربری ثبت شده باشد، تأیید مخاطب هشدار را خودکار انجام‌شده فرض نکنید.

اگر کد نمی‌رسد، ابتدا نشانی ثبت‌شده، دسترسی فرد به پیامک یا ایمیل و پوشهٔ پیام‌های ناخواسته را بررسی کنید. زمان انتظار و ارسال دوباره را از شمارنده و پیام همان صفحه بخوانید. چند درخواست پیاپی می‌تواند تشخیص کد معتبر را دشوار کند؛ از دستور فعلی برنامه پیروی کنید. اگر کد منقضی یا رد شده، آن را به‌عنوان تأیید موفق ثبت نکنید و مسیر دریافت کد تازه را انجام دهید.

تلگرام و بله را از مسیر ربات وصل کنید

در این کانال‌ها، هنگام ثبت قرار نیست شناسهٔ فنی گفت‌وگوی خود را حدس بزنید. پس از ساخت مخاطب، «اتصال به ربات» را انتخاب کنید و لینک و کد ارائه‌شده را ببینید. صاحب مقصد باید ربات همان کانال را باز کند و کد را طبق راهنما برای آن بفرستد. سپس به صفحهٔ مخاطبان برگردید و وضعیت را تازه کنید تا تأیید اتصال دیده شود. فرستادن کد برای ربات دیگر یا در گفت‌وگوی نامرتبط، این اتصال را کامل نمی‌کند.

اگر لینک باز نمی‌شود، دسترسی به کانال و نام ربات را بررسی کنید. اگر کد دیگر معتبر نیست، اتصال تازه را از همان صفحه آغاز کنید و به زمان نمایش‌داده‌شده توجه کنید. داشتن حساب تلگرام یا بله به‌تنهایی آمادگی دریافت پیام ربات را ثابت نمی‌کند؛ اتصال باید کامل شود. همچنین تأیید موفق امروز، دسترسی همیشگی آینده به کانال را تضمین نمی‌کند؛ تغییر وضعیت مقصد ممکن است در ارسال‌های بعدی نیازمند رسیدگی باشد.

مخاطب درون‌برنامه‌ای چه تفاوتی دارد؟

مقصد داخل برنامه به حساب یک عضو شرکت مربوط است و تأیید کد بیرونی لازم ندارد. اعلان برای همان عضو در صندوق هشدار دیده می‌شود. این صندوق شخصی است؛ ثبت شما به‌عنوان مدیر مخاطبان، پیام عضو دیگری را در صندوق شما قرار نمی‌دهد. برای دریافت نسخهٔ خود، باید مقصد درون‌برنامه‌ای مربوط به حساب خودتان در هشدار استفاده شود.

خواندن صندوق شخصی به دسترسی مدیریت هشدارها نیاز ندارد، اما مدیریت مخاطبان و تعریف هشدار نیازمند دسترسی مربوط است. این تفاوت اجازه می‌دهد مسئول عملیاتی پیام دریافت کند بدون اینکه اختیار تغییر تمام تعریف‌های شرکت را داشته باشد. مجوز را متناسب با کار بدهید؛ برای رفع مشکل دریافت، به‌طور خودکار دسترسی مدیریتی گسترده اعطا نکنید. راهنمای دسترسی‌ها این تفکیک را توضیح می‌دهد.

اتصال به هشدار و تغییرات بعدی

در صفحهٔ ساخت هشدار یا جزئیات آن، مخاطبان لازم را به همان هشدار وصل کنید. مخاطب تأییدشده‌ای که در فهرست وجود دارد اما انتخاب نشده، مقصد آن هشدار نیست. پس از ذخیره، نام گیرندگان و کانال‌ها را دوباره کنترل کنید. در ارسال واقعی، مخاطب باید زنده، فعال و تأییدشده باشد؛ یک وضعیت ناقص می‌تواند باعث نبود مقصد قابل ارسال شود.

غیرفعال کردن مخاطب با غیرفعال کردن یک هشدار متفاوت است. چون یک مخاطب می‌تواند در چند تعریف استفاده شود، توقف آن را در همهٔ موارد وابسته بررسی کنید. حذف مقصد نیز پیش از رسیدگی به هشدارهای مرتبط می‌تواند مسیر دریافت را ناقص کند. کانال، نشانی مقصد و عضو گیرندهٔ مخاطب موجود قابل تغییر نیستند؛ ویرایش مخاطب فقط برچسب و فعال بودن آن را تغییر می‌دهد. برای اصلاح مقصد، ابتدا مخاطب جایگزین را با اطلاعات درست بسازید و در کانال نیازمند تأیید، آن را تأیید کنید. سپس در همهٔ هشدارهای وابسته، مخاطب تازه را جایگزین قبلی کنید و ذخیرهٔ گیرندگان را کنترل کنید. پس از اطمینان از کامل بودن این جایگزینی، مخاطب قدیمی را غیرفعال یا حذف کنید. این ترتیب کمک می‌کند هنگام اصلاح یک نشانی، هشدارهای دیگر بدون مقصد لازم نمانند. تأیید مقصد قدیمی، تأیید مخاطب تازه محسوب نمی‌شود.

نمونهٔ فرضی کنترل مسیر دریافت

فرض کنید هشدار موجودی محصول الف باید به مسئول تأمین برسد. برای او یک مقصد ایمیل کاری تأییدشده ثبت می‌کنید و، با مجوز لازم برای انتخاب عضو یا با کمک مسئول مجاز، مقصد داخل برنامهٔ او را نیز می‌سازید؛ سپس هر دو را به هشدار متصل می‌کنید. در مثال فرضی، آزمایش دستی برای صندوق موفق است اما ایمیل ناموفق نشان داده می‌شود. نتیجه این نیست که تعریف موجودی اشتباه است؛ آزمایش دستی شرط را ارزیابی نمی‌کند و اکنون مشکل در مسیر ایمیل است. نشانی، تأیید و خطای ارسال را بررسی کنید.

پیش از آزمایش، صاحب مقصد را از پیام واقعی آگاه کنید. این آزمون در ظرفیت اعلان روزانه حساب می‌شود و «در صف» به معنای دریافت قطعی نیست. پس از اجرا وضعیت هر کانال و دریافت واقعی را جدا کنترل کنید. برای تشخیص تفاوت آزمایش ارسال با ارزیابی داده، تاریخچه و آزمایش هشدار را بخوانید و نتیجهٔ هر مرحله را با مسئول رسیدگی ثبت کنید.