صندوق هشدار

صندوق هشدار محل خواندن اعلان‌های داخل برنامه برای حساب شماست. این صفحه کمک می‌کند پیام، زمان رخداد و جزئیات ارسال مرتبط را یکجا مرور کنید و مورد نیازمند اقدام را تشخیص دهید. صندوق شخصی شما، فهرست همهٔ بررسی‌های هشدار شرکت نیست. ممکن است یک هشدار چندین بار ارزیابی شود اما برای شما پیام تازه‌ای ایجاد نشود؛ همچنین ممکن است مقصد آن فقط یک کانال بیرونی باشد. برای فهم نتیجه، باید بدانید نقش صندوق با تاریخچهٔ اجرا فرق دارد.

صندوق چه چیزی را نشان می‌دهد؟

برای دریافت اعلان داخل برنامه، مقصد درون‌برنامه‌ای مربوط به حساب شما باید در مسیر دریافت هشدار قرار داشته باشد. وجود شما در شرکت یا دسترسی مدیریت هشدارها به‌تنهایی باعث دریافت نسخهٔ همهٔ پیام‌ها نمی‌شود. اگر همکار دیگری گیرنده است، پیام او در صندوق شخصی شما ظاهر نمی‌شود. مدیر تعریف می‌تواند دربارهٔ ارزیابی هشدار تحقیق کند، اما صندوق شخصی هر فرد را باید از حساب همان فرد خواند.

پیامک، ایمیل و پیام ربات در مقصد خود خوانده می‌شوند. صندوق جایگزین آن کانال‌ها نیست، هرچند در جزئیات یک اعلان می‌توانید وضعیت ارسال‌های مرتبط همان رویداد را ببینید. اگر فقط ایمیل در هشدار انتخاب شده باشد، انتظار نسخهٔ داخل برنامه نداشته باشید. راهنمای مخاطبان تفاوت کانال و روش اتصال گیرنده را توضیح می‌دهد؛ ابتدا مقصد مناسب را انتخاب کنید، سپس انتظار دریافت را تعیین کنید.

صفحه را باز و پیام‌ها را مرور کنید

پس از ورود، از آیکون زنگ در نوار برنامه صندوق را باز کنید. اگر اعلان ناخوانده وجود دارد، شمارنده به شما از وجود موارد تازه خبر می‌دهد. پیام‌های صفحه را با زمان و نام هشدار بخوانید و برای دیدن موارد قدیمی‌تر «موارد بیشتر» را انتخاب کنید. بارگذاری بیشتر، ادامهٔ فهرست را می‌آورد؛ نبود پیام تازه به معنای نداشتن پیام قدیمی نیست.

اگر خطای دریافت اعلان‌ها دیده می‌شود، نتیجهٔ این بارگذاری را یک صندوق سالم و خالی ندانید. دوباره دریافت را انجام دهید و وضعیت ورود و دسترسی برنامه را بررسی کنید. برای گزارش مشکل، زمان و پیام خطا را ثبت کنید. وارد کردن اطلاعات ورود منبع داده یا مقصد کامل مخاطبان در یک درخواست پشتیبانی لازم نیست؛ شواهد کافی و بدون اطلاعات محرمانه تهیه کنید.

ناخوانده بودن با رسیدگی فرق دارد

باز کردن فهرست، اعلان‌ها را در سمت برنامه خوانده‌شده علامت می‌زند و شمارندهٔ زنگ به‌روز می‌شود. همان بار نخست ممکن است نشان «جدید» کنار مواردی که هنگام باز کردن ناخوانده بودند دیده شود تا بتوانید آن‌ها را تشخیص دهید. همچنین گزینهٔ «علامت‌گذاری همه به‌عنوان خوانده» برای این کار وجود دارد. این رفتار شمارنده را مدیریت می‌کند و جای بررسی عملیاتی هر پیام را نمی‌گیرد.

عدد صفر فقط دربارهٔ ناخوانده بودن است؛ به معنای رفع هشدار، تأیید صحت داده یا انجام اقدام نیست. ممکن است پیام را دیده باشید اما هنوز سفارش تأمین ثبت نشده باشد. برای کار تیمی، رسیدگی را در روش مورد توافق خود ثبت کنید. دکمهٔ خوانده‌شدن صندوق را سامانهٔ تأیید اقدام همکاران ندانید و از پایین آمدن شمارنده، حل شدن همهٔ مسائل را نتیجه نگیرید.

متن و زمان را با دقت بخوانید

نام هشدار، نوع پیام و زمان را پیش از تفسیر عدد بررسی کنید. پیام فعال‌شدن، رفع وضعیت و آزمایش هدف‌های متفاوتی دارند. یک پیام آزمایشی برای کنترل ارسال است و به معنای عبور واقعی شاخص از آستانه نیست. متن پیام دربارهٔ رخداد ثبت‌شده است؛ بعد از آن ممکن است دادهٔ اصلی تغییر کرده باشد. برای تصمیم حساس، وضعیت فعلی را از منبع یا تعریف مربوط دوباره بررسی کنید.

زمان پیام را با زمان ثبت منبع و ساعت کاری خود مقایسه کنید. اگر پیام دربارهٔ یک دورهٔ مشخص است، آن را به کل روز یا کل شرکت تعمیم ندهید. نبود مقدار در یک پیام خطا را صفر نخوانید. همچنین نتیجهٔ قدیمی را با تعریف جدید هشدار بازتفسیر نکنید؛ متن ثبت‌شده می‌تواند مربوط به سیاست و وضعیت زمان رخداد باشد. برای بررسی دقیق استخراج، تاریخچهٔ اجرا جای مناسب‌تری است.

وضعیت ارسال را جدا بررسی کنید

برای اعلان موردنظر، جزئیات «وضعیت ارسال» را باز کنید. نام کانال، مقصد پوشیده‌شده، وضعیت، زمان ارسال و خطای مرتبط به تشخیص مرحلهٔ مشکل کمک می‌کنند. وجود نسخهٔ داخل برنامه اثبات نمی‌کند همهٔ کانال‌های دیگر موفق بوده‌اند. ممکن است همان رویداد برای صندوق ارسال شود اما پیامک ناموفق یا یک مقصد به علت محدودیت انجام‌نشده باشد.

«ارسال‌شده» را با خوانده شدن توسط انسان یکسان ندانید و «در انتظار» را نتیجهٔ نهایی فرض نکنید. اگر وضعیت ناموفق یا انجام‌نشده می‌بینید، پیام مربوط و وضعیت مخاطب را بررسی کنید. در پیام‌های نیازمند اصلاح تعریف، اگر مسیر «مشاهده و رفع مشکل» نمایش داده می‌شود، آن را متناسب با دسترسی خود دنبال کنید. دریافت‌کننده‌ای که اختیار تغییر هشدار ندارد باید مسئله را با مسئول تعریف در میان بگذارد.

نمونهٔ فرضی از دریافت تا اقدام

فرض کنید مسئول تأمین هستید و هشدار موجودی محصول الف به صندوق شما و ایمیل کاری فرستاده می‌شود. در مثال فرضی، پیام ساعت مشخصی موجودی ۴۵ واحد و حد کمتر از ۵۰ را اعلام می‌کند. صندوق را باز می‌کنید و شمارنده پایین می‌آید، اما هنوز اقدام انجام نشده است. ابتدا موجودی فعلی و سفارش تأمین باز را بررسی می‌کنید؛ شاید پس از رخداد، محمولهٔ تازه رسیده باشد.

در جزئیات، داخل برنامه موفق و ایمیل ناموفق دیده می‌شود. این تفاوت را برای اصلاح مسیر دریافت به مسئول هشدار می‌دهید، اما رسیدگی به موجودی را متوقف نمی‌کنید. اگر پیام بعدی «رفع هشدار» باشد، آن را با زمان و وضعیت فعلی تطبیق می‌دهید. اگر پیام «آزمایش» است، نیازی نیست از آن افت واقعی موجودی نتیجه بگیرید؛ آزمون ارسال عدد واقعی شرط را ارزیابی نکرده است.

اگر صندوق خالی است، چه بررسی کنید؟

ابتدا حساب و شرکت فعلی، خطای دریافت و وجود مقصد داخل برنامه برای خودتان را کنترل کنید. سپس از مسئول هشدار بخواهید فعال بودن، زمان اجرای بعدی و سابقهٔ ارزیابی را بررسی کند. ممکن است هنوز بررسی انجام نشده، شرط برقرار نبوده، یادآوری تازه لازم نشده یا بررسی ناموفق بوده باشد. خالی بودن صندوق به‌تنهایی میان این حالت‌ها انتخاب نمی‌کند.

اگر رویداد واقعی ثبت شده اما نسخهٔ شما نیست، اتصال مخاطب به هشدار، فعال و تأیید بودن مقصد و وضعیت ارسال را بررسی کنید. اگر مقصد فقط بیرونی است، همان کانال را ببینید. برای مسئلهٔ مسیر دریافت، مخاطبان و تاریخچه و آزمایش را ادامه دهید. برای شناخت چرخهٔ کامل، هشدار چیست کمک می‌کند نبود بررسی، برقرار نبودن شرط و نبود پیام را از هم جدا نگه دارید.