رفتن به محتوا

تاریخچه و آزمایش هشدار

تاریخچه برای پاسخ به این پرسش است که هشدار چه زمانی داده را بررسی کرده و در هر بررسی چه نتیجه‌ای گرفته است. اگر پیام مورد انتظار نرسیده، از این صفحه می‌توانید تشخیص دهید مشکل پیش از ایجاد اعلان بوده یا باید مسیر ارسال را بررسی کنید. تاریخچه را تنها فهرست فعال‌شدن‌ها ندانید؛ نتیجه‌های بدون هشدار و خطاها نیز برای فهم رفتار تعریف مهم‌اند. در کنار آن، آزمایش دستی ابزار جداگانه‌ای برای مسیر ارسال است.

سه پرسش را از هم جدا کنید

Section titled “سه پرسش را از هم جدا کنید”

نخست بپرسید آیا بررسی زمان‌بندی‌شده انجام شده است. سپس ببینید نتیجهٔ ارزیابی و وضعیت هشدار چه بوده است. در پایان بررسی کنید آیا رویداد ایجادشده برای گیرندگان ارسال شده است. این ترتیب جلوی نتیجه‌گیری زودهنگام را می‌گیرد. اگر هیچ بررسی ثبت نشده، هنوز نمی‌توانید از برقرار نبودن شرط حرف بزنید. اگر بررسی خطا دارد، نتیجهٔ شرط معلوم نیست. اگر رویداد ایجاد شده، وضعیت ارسال را باید جدا ببینید.

همچنین ادامه داشتن شرط با ایجاد پیام در هر نوبت یکی نیست. یک هشدار شرطی می‌تواند همچنان در وضعیت هشدار باشد اما به علت سیاست یادآوری پیام تازه‌ای نسازد. محدود شدن اعلان نیز نباید وضعیت واقعی داده را پنهان کند. معنای برچسب نتیجه و مقدارهای بررسی را کنار هم بخوانید؛ تکیه بر رنگ یا نبود پیام برای تشخیص سلامت کافی نیست.

سابقه را باز و محدود کنید

Section titled “سابقه را باز و محدود کنید”

پس از ورود، هشدار موردنظر را باز کنید و مسیر تاریخچهٔ اجرا یا سابقهٔ بررسی‌ها را انتخاب کنید. نام هشدار، آخرین بررسی و بررسی بعدی را کنترل کنید. ردیف‌ها از تازه‌ترین بررسی به گذشته می‌آیند و «موارد بیشتر» نتایج قدیمی‌تر را اضافه می‌کند. برای جست‌وجوی یک مسئله، بازهٔ تاریخ و فیلترهای «همه»، «فقط فعال‌شدن‌ها» یا «خطاها» را به کار ببرید و سپس فیلتر را اعمال کنید.

اگر دنبال اطمینان از اجرا هستید، فقط فعال‌شدن‌ها را نبینید؛ این فیلتر می‌تواند بررسی‌های بدون هشدار را پنهان کند. اگر تاریخ واردشده معتبر نیست، پیام صفحه را اصلاح کنید و خالی ماندن نتیجه را به رفتار هشدار نسبت ندهید. همچنین توضیح نگهداری سابقه را بخوانید. دسترسی به همهٔ ردیف‌های گذشته را همیشگی فرض نکنید؛ سیاست نمایش‌داده‌شده می‌تواند بر باقی ماندن برخی نتایج قدیمی اثر داشته باشد.

برچسب نتیجه را دقیق بخوانید

Section titled “برچسب نتیجه را دقیق بخوانید”

«بدون هشدار» یعنی بررسی به ایجاد هشدار تازه منجر نشده است؛ برای دانستن اینکه شرط نادرست بوده یا وضعیت قبلی ادامه دارد، مقدار و نتیجهٔ شرط را هم بررسی کنید. «هشدار فعال شد» نشان‌دهندهٔ تصمیم ایجاد رویداد است و دریافت انسانی پیام را ثابت نمی‌کند. «رفع هشدار» به خروج از وضعیت مربوط اشاره دارد. «فعال شد (اعلان محدود شد)» یعنی داده را نباید عادی فرض کنید، حتی اگر اعلان تازه محدود شده باشد.

«خطا» با «بدون داده» و «بدون هشدار» فرق دارد. در خطا، متن خطا و جزئیات را بخوانید و مقدار نامعلوم را صفر تلقی نکنید. نبود داده نیز می‌تواند به بازه یا ساختار تعریف مربوط باشد؛ به معنای برقرار نبودن قطعی شرط نیست. برای خلاصه‌های دوره‌ای، نتیجهٔ شرط ممکن است کاربرد نداشته باشد. بنابراین جدول را با شناخت نوع تعریف بخوانید و یک برداشت واحد را به همهٔ هشدارها تعمیم ندهید.

جزئیات را با تعریف زمان اجرا تطبیق دهید

Section titled “جزئیات را با تعریف زمان اجرا تطبیق دهید”

برای ردیف موردنظر «جزئیات» را باز کنید. مقدارهای بازگشتی، پنجرهٔ بررسی، مدت اجرا و متن استخراج اجراشده کمک می‌کنند تفاوت را پیدا کنید. نتیجهٔ قدیمی دربارهٔ تعریفی است که آن زمان اجرا شده است؛ تغییر امروز را نباید به ردیف گذشته نسبت دهید. اگر پنجره بر اساس رکورد جدید یا زمان است، مرز آن را با زمان ثبت منبع مقایسه کنید تا رکوردی را خارج از بازه جست‌وجو نکنید.

در مثال فرضی، موجودی یک محصول در دو بررسی ۶۰ و سپس ۴۵ است و حد کمتر از ۵۰ تعریف شده است. ردیف دوم می‌تواند فعال‌شدن را نشان دهد. در بررسی بعدی مقدار ۴۲ باقی می‌ماند و پیام تازه‌ای ایجاد نمی‌شود، زیرا یادآوری مجدد هنوز نرسیده است. این ردیف به معنای رفع وضعیت نیست. اگر بررسی بعدی خطای اتصال دارد، وضعیت موجودی آن لحظه نامعلوم است و نمی‌توانید از نبود اعلان، رسیدن موجودی به ۵۰ را نتیجه بگیرید.

آزمایش دستی مسیر دیگری دارد

Section titled “آزمایش دستی مسیر دیگری دارد”

دکمهٔ «آزمایش هشدار» در صفحهٔ جزئیات، یک رویداد آزمایشی در مسیر واقعی ارسال ایجاد می‌کند. این کار شرط را روی داده ارزیابی نمی‌کند، مقدار واقعی شاخص تولید نمی‌کند و یک بررسی معمولی به جدول تاریخچه اضافه نمی‌کند. بنابراین پیام آزمایشی موفق، درست بودن پرس‌وجو یا زمان‌بندی را ثابت نمی‌کند. اعتبارسنجی پیش از ذخیره در ساخت هشدار برای بررسی تعریف است؛ این دکمه برای ارسال است.

پیش از ادامه، پیام تأیید برنامه را بخوانید. پیام به مخاطبان واقعی متصل، فعال و تأییدشده فرستاده می‌شود و در ظرفیت اعلان روزانه حساب می‌شود. هشدار غیرفعال یا خراب نیز می‌تواند مسیر ارسال را آزمایش کند؛ از این موفقیت سلامت ارزیابی را نتیجه نگیرید. اگر مخاطب قابل ارسال وجود ندارد یا ظرفیت پر شده، رویداد ممکن است ثبت شود اما پیام ارسال نشود. «در صف ارسال» نیز با «ارسال‌شده» یا دریافت پیام توسط گیرنده یکسان نیست.

وضعیت ارسال را دنبال کنید

Section titled “وضعیت ارسال را دنبال کنید”

پس از آزمایش یا فعال‌شدن واقعی، وضعیت ارسال را در محل ارائه‌شدهٔ برنامه بررسی کنید. هر کانال می‌تواند نتیجهٔ متفاوتی داشته باشد: در انتظار، ارسال‌شده، ناموفق یا انجام‌نشده. در صورت محدودیت، ممکن است بخشی از مقصدها ارسال و بخش دیگر کنار گذاشته شوند. نام کانال و نشانی پوشیده‌شده را کنترل کنید تا دو مقصد مشابه را اشتباه نگیرید. اگر داخل برنامه مقصد دارید، صندوق هشدار نسخهٔ شخصی و جزئیات مرتبط را نشان می‌دهد.

اگر ارسال ناموفق است، وضعیت تأیید و فعال بودن مخاطب را در مخاطبان بررسی کنید. اگر ارسال‌شده نشان داده می‌شود اما فرد پیام را پیدا نمی‌کند، مقصد واقعی، پوشه‌های ایمیل یا گفت‌وگوی ربات مربوط را با او کنترل کنید. وضعیت فنی ارسال، خوانده شدن پیام توسط انسان را تضمین نمی‌کند. برای آزمایش گروهی، پیش از اجرا زمان و هدف آزمون را با مسئولان دریافت هماهنگ کنید تا پیام آزمایشی با رخداد واقعی اشتباه نشود.

با «خروجی CSV» می‌توانید سابقهٔ فیلترشده را دریافت کنید. نام ستون‌ها و زمان‌های داخل فایل را بخوانید و هنگام مقایسه با تاریخ نمایش برنامه، مبنای زمانی را کنترل کنید. اگر ابزار صفحه‌گسترده متن فارسی را درست نشان نمی‌دهد، فایل را از مسیر ورود فایل متنی با رمزگذاری مناسب وارد کنید؛ نام منوی این مسیر بین ابزارها و نسخه‌ها یکسان نیست. خروجی را فقط در اختیار افراد مجاز قرار دهید، زیرا مقدار و متن بررسی می‌تواند اطلاعات کاری داشته باشد.

برای گزارش مسئله، نام هشدار، زمان بررسی، نتیجه، بازه و پیام خطا را ثبت کنید و اطلاعات محرمانهٔ اتصال را نفرستید. اگر سابقه خالی است، فعال بودن، زمان اولین اجرا، فیلتر و خطای دریافت صفحه را بررسی کنید. نتیجهٔ خالی فقط نبود ردیف قابل مشاهده را نشان می‌دهد؛ نه سلامت قطعی داده و نه خرابی قطعی سیستم.