رفتن به محتوا

تنظیمات، کاربران و تنظیمات پیشرفتهٔ اتصال

سه زبانهٔ آخر صفحهٔ هر اتصال، تنظیمات آن را نگه می‌دارند: «تنظیمات اتصال» برای نشانی و ورود، «کاربران مجاز» برای اینکه چه کسانی از این اتصال استفاده کنند، و «پیشرفته» برای رفتار اتصال و حذف آن. صفحهٔ اتصال با زدن نام آن در فهرست «اتصال‌های پایگاه‌داده» باز می‌شود؛ «تنظیمات اتصال» از منوی «گزینه‌های بیشتر» روی کارت هم در دسترس است.

فرم این زبانه سه بخش دارد: «مشخصات» (نام و نوع اتصال)، «نشانی و ورود» (میزبان، درگاه، نام پایگاه‌داده، نام کاربری و گذرواژه) و «امنیت ارتباط» («حالت SSL» و گزینه‌های مشابه). توضیح هر فیلد در افزودن اتصال آمده است.

  • تا وقتی تغییری ذخیره نشده، «تغییرات ذخیره‌نشده» کنار دکمه‌ها دیده می‌شود. «ذخیره تغییرات» را بزنید یا با «انصراف» تغییرات را کنار بگذارید. اگر چیزی تغییر نکرده باشد، پیام «تغییری برای ذخیره وجود ندارد» نمایش داده می‌شود.
  • گذرواژهٔ ذخیره‌شده هرگز نمایش داده نمی‌شود؛ فقط اگر می‌خواهید عوضش کنید آن را وارد کنید.
  • پس از ذخیرهٔ تغییر در نشانی یا ورود، اتصال خودکار یک بار دوباره آزمایش می‌شود و نتیجه در زبانهٔ «وضعیت» دیده می‌شود.
  • اگر پایگاه‌داده‌ای انتخاب نشده باشد، کنار فیلد پایگاه‌داده «انتخاب از فهرست» را بزنید.
  • برای اتصال فایل، «جایگزینی فایل» دادهٔ تازه را بارگذاری می‌کند.
  • اگر با تغییرات ذخیره‌نشده از صفحه بیرون بروید، اوبا پیش از کنار گذاشتن آن‌ها از شما می‌پرسد.

در این زبانه کاربرانی را تیک بزنید که می‌توانند از این اتصال پرس‌وجو کنند و «ذخیره» را بزنید؛ پیام «دسترسی کاربران ذخیره شد» یعنی تغییر ثبت شده است.

  • مدیران شرکت با نشان «مدیر — همیشه دسترسی دارد» همیشه دسترسی دارند و تیکشان برداشته نمی‌شود.
  • کاربری که نشان «همهٔ اتصال‌ها» دارد به همهٔ اتصال‌ها دسترسی دارد. برداشتن تیک او، دسترسی‌اش را به «فقط اتصال‌های انتخاب‌شده» تغییر می‌دهد و بقیهٔ اتصال‌هایش سر جایش می‌ماند.
  • اگر هنوز کاربری در شرکت نیست، کاربران تازه را از صفحهٔ «کاربران» بسازید.
  • همین تنظیم از صفحهٔ «کاربران» هم با «دسترسی به پایگاه‌داده‌ها» قابل انجام است.

این زبانه سه بخش دارد:

  • «رفتار اتصال»: سه تنظیم زیر، هر کدام فقط برای انواعی که آن را پشتیبانی می‌کنند، با دکمهٔ «ذخیره تغییرات» جداگانه.
  • «تشخیص جدول‌های کد و ارتباط‌ها»: نشان می‌دهد این تشخیص در کل سامانه روشن است یا خاموش (جدول‌های کد و ارتباط‌ها). فقط مدیر سامانه پیوند «تغییر در تنظیمات سامانه» را می‌بیند.
  • «حذف اتصال»: پایین زبانه (بخش بعد).

«به‌روزرسانی شبانه» هر شب ساختار پایگاه‌داده را بررسی می‌کند. گزینه‌ها: «بررسی ساختار و مستندسازی دوبارهٔ جدول‌های تغییرکرده و تازه»، «فقط بررسی ساختار (بدون هزینهٔ هوش مصنوعی)» و «خاموش». مستندسازی دوباره مانند مستندسازی عادی از اعتبار بسته کم می‌کند. نتیجهٔ آخرین اجرا در بخش «مستندات جدول‌ها» دیده می‌شود (مستندات جدول‌ها).

حالت پایگاه‌دادهٔ بزرگ

Section titled “حالت پایگاه‌دادهٔ بزرگ”

برای پایگاه‌داده‌های بسیار بزرگ (صدها یا هزاران جدول). در این حالت عامل هوشمند به‌جای خواندن ساختار همهٔ جدول‌ها، جدول‌های لازم را جست‌وجو می‌کند و نتیجه‌های بزرگ را نگه می‌دارد. پاسخ‌ها کامل‌ترند ولی کندتر و پرهزینه‌تر؛ برای پایگاه‌دادهٔ کوچک لازم نیست. اتصالی که این حالت را دارد، نشان «پایگاه‌دادهٔ بزرگ» را در بالای صفحه‌اش نشان می‌دهد.

حداکثر زمان اجرای هر پرس‌وجو

Section titled “حداکثر زمان اجرای هر پرس‌وجو”

«حداکثر زمان اجرای هر پرس‌وجو (ثانیه)» تعیین می‌کند عامل برای یک پرس‌وجوی سنگین حداکثر چقدر صبر کند. اگر خالی بماند، فقط زمان پیش‌فرض سامانه به کار می‌رود. حداقل و سقف مجاز کنار همین فیلد نوشته شده است. دکمهٔ توقف در گفت‌وگو، پرس‌وجوی در حال اجرا را واقعاً روی پایگاه‌داده لغو می‌کند.

در پایین زبانهٔ «پیشرفته»، «حذف این اتصال…» را بزنید و در پنجرهٔ تأیید آن را تأیید کنید. همین کار از منوی «گزینه‌های بیشتر» با «حذف اتصال» هم ممکن است.

مدیر شرکت فرضی «پخش البرز» پس از تغییر گذرواژهٔ کاربر ooba_reader در SQL Server، در زبانهٔ «تنظیمات اتصال» گذرواژهٔ تازه را وارد و «ذخیره تغییرات» را می‌زند؛ اتصال خودکار دوباره آزمایش می‌شود و خط سلامت در زبانهٔ «وضعیت» «متصل» می‌ماند. سپس در «کاربران مجاز» دسترسی تیم انبار را اضافه می‌کند و در «پیشرفته»، «به‌روزرسانی شبانه» را روی «فقط بررسی ساختار (بدون هزینهٔ هوش مصنوعی)» می‌گذارد.